Zadaję to pytanie każdemu klientowi na pierwszej rozmowie. I za każdym razem słyszę podobne odpowiedzi: „chyba tak”, „pewnie, każdy powinien mieć”, „nie wiem, może później”. Ale prawda jest taka, że ubezpieczenie na życie nie jest produktem dla każdego. I dobrze, że nie jest.
Po co więc te rozmowy? Po co w ogóle o nim myśleć?
Przekroczenie trzydziestego piątego roku życia to dla wielu z nas moment pewnego podsumowania. Z jednej strony – stabilizacja, rozwój zawodowy, poukładane życie. Z drugiej – pojawiają się nowe, poważniejsze zobowiązania i pytania o przyszłość. To właśnie wtedy ubezpieczenie na życie przestaje być „opcją”, którą można odłożyć na później, a staje się decyzją strategiczną, która może zadecydować o bezpieczeństwie całej rodziny.
